Antonia-Campi---fotografia-reprodukcji-obrazu-olejnego-Johanna-Niedermanna,-©-Beethoven-Haus-BonnAntonina Campi z Miklaszewiczów (Mikłaszewiczów) urodziła się 10 grudnia 1773 roku w Lublinie – mieście, które odkryło jej talent: pierwszy raz wystąpiła tu publicznie w 1785 roku. Już trzy lata później została nadworną śpiewaczką króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, wielkiego popularyzatora włoskiej muzyki, szczególnie opery, który finansował naukę młodej artystki, co pozwoliło jej kształcić się u wybitnych pedagogów – m.in. u Pietra Persechiniego w królewskiej szkole śpiewu.

Po kilku latach spędzonych w Warszawie Antonina Campi w roku 1791 gościnnie występowała już w Lipsku i Pradze, gdzie rozpoczęła światową karierę. Śpiewała w operach Giovanniego Paisiella i Antonia Sarieriego, ale przede wszystkim w dziełach Wolfganga Amadeusza Mozarta, w których urzekała widzów m.in. jako Hrabina (Wesele Figara), Donna Anna (Don Giovanni), Konstancja (Uprowadzenie z seraju) i Królowa Nocy (Czarodziejski flet). Podobno sam kompozytor tak zachwycił się głosem i techniką śpiewaczki, że specjalnie dla niej napisał jedną ze swych arii di bravura.

W 1801 roku Antonia Campi przeprowadziła się do Wiednia, gdzie śpiewała partię Klary w operze Alexander Franza Teybera na otwarcie Theater an der Wien – scena ta zaangażowała ją jako swoją primadonnę. Występowała jednak również w operze cesarskiej, a w 1818 otrzymała tytuł Kammersängerin. Specjalnie dla niej Ferdinando Paer napisał operę Sardzino. W 1817 i 1820 roku artystka odbyła tournée po Europie – śpiewała wtedy w Krakowie, Lwowie, Warszawie, we Wrocławiu oraz m.in. w Berlinie, Stuttgarcie i Monachium.

Co prawda Antonina Campi nigdy nie stanęła na scenie Metropolitan Opera (bo jej wtedy nie było), ale miała swój udział w historii tworzącej się na przełomie XVIII i XIX wieku polskiej opery narodowej – śpiewała partię Marii w Łasce Imperatora Karola Kurpińskiego.

Artystka nazwisko przyjęła po włoskim mężu, Gaetano Campim, znanym śpiewaku mozartowskim, za którego wyszła w 1792 roku. Miała 17 (siedemnaścioro) dzieci. Zmarła nagle 3 września 1822 roku w Monachium.

Dziś niewielu pamięta o tej wybitnej artystce, która jako pierwsza polska śpiewaczka zrobiła wielką europejską karierę – I Międzynarodowy Konkurs Wokalny im. Antoniny Campi z Miklaszewiczów jest idealną okazją, by przypomnieć jej sylwetkę Polsce i światu.

© International Antonina Campi Vocal Competition 2016
Podczas tworzenia artykułu korzystano z następujących źródeł:

Encyklopedia muzyczna, PWM, Kraków 1984.

Słownik biograficzny teatru polskiego 1765-1965, PWN, Warszawa 1973.

Żurawska-Witkowska A., Muzyka w teatrze i na dworze Stanisława Augusta, Zamek Królewski w Warszawie, Warszawa 1995.

Zacznij pisać i wciśnij Enter aby wyszukać